آنالیز بازی‌های تیم ملی بسکتبال در المپیک توکیو

سایت خانه بسکتبال ایران ؛ سعی کردیم تا در این یادداشت نقاط قوت و ضعف تیم ملی بسکتبال ایران را در آوردگاه توکیو ۲۰۲۰ برای خوانندگان محترم کیهان ورزشی آنالیز کنیم : علیرضا امیری )مربی و آنالیزور بسکتبال (

بی برنامگی در «ست»های حمله

تیم ملی ایران در هر سه مسابقه خود در حملاتش توپ‌های از دست رفته زیادی داشت. دلیل این اتفاق بی برنامگی در حملات بود که بازیکنان هنوز با وظایف خود در زمین آشنا نبودند.یکی از «ست»های حمله ایران بازی U بود تا بتوانیم توسط حامد حدادی و صمد نیکخواه ‌بهرامی از بازی پیک و رول که درون بازی U است با اسکرین‌های از دو طرف برای بازیکنان پیرامونی استفاده کنیم.

دومین برنامه تیم ملی در حملات، استفاده از ۳ «هندآف» پیاپی در قوس ۳ امتیازی بود که هندآف اول را ارسلان کاظمی، بازیکن پوزیشن ۴ ایران انجام می‌داد و هنداف آخر را پوینت گارد ایران که نفوذ می‌کرد به سمت منطقه رنگی و بازگشتی دوباره داشت به بالای قوس ۳امتیازی تا هندآف را انجام دهد.

نداشتن یک پوینت گارد تمام عیار

در این دوره از مسابقات از بهنام یخچالی به عنوان پوینت گارد استفاده شد که باعث شد بهنام و تیم ملی هردو از این اتفاق آسیب ببینند. بهنام یخچالی که یک بازیکن امتیازآور و شوتینگ گارد است، توانایی لازم را در پوزیشن پوینت گارد ندارد و این موضوع باعث شده بود تا ریتم حملات ایران به مشکل بخورد.

مشکلات دفاعی

تیم ملی ایران در بیشتر دقایق مسابقات از دفاع یارگیری استفاده می‌کرد اما مشکل این دفاع در تیم ایران چه بود؟دفاع یارگیری تیم ملی زمانی دچار مشکل می‌شد که بازیکنان فشار دفاعی مناسبی به بازیکنی که قرار بود یارگیری کنند وارد نمی‌کردند.

این مطلب را هم مطالعه کنید؛  آقاجانپور: بسکتبال بابل دوباره جان گرفت

این اتفاق به وضوح مقابل آمریکا به چشم آمد و بازیکنان با فاصله ۱ تا ۱,۵ متری از بازیکنان حریف قرار می‌گرفتند که این امر کار آمریکایی‌ها را برای open shot های ۳ امتیازی راحت کرده بود. زمانی که ایران از دفاع جایگیری zone defence استفاده می‌کرد عملکرد قابل قبولی داشت به ویژه کوارتر آخر بازی مقابل چک اما در این دفاع هم ما در کرنرهای دفاعی خودمان به مشکل می‌خوردیم زیرا شروع این دفاع با روش ۱ – ۳ – ۱ بود که در مرحله دوم به ۳ – ۲ تبدیل می‌شد و در مرحله اول دفاع کرنرها خالی می‌شد تا تیم حریف شرایط easy goal پیدا کند.

ضعف برای خارج شدن از دفاع پرس تمام زمین

تیم ملی ایران از بازی‌های انتخابی کاپ آسیا تا المپیک توکیو یک مشکل را نتوانست برطرف کند و آن هم مشکل خارج شدن از دفاع و فشار پرس تمام زمین حریفان بود.در تیم‌های خوب دنیا شاهد این هستیم که با استفاده از دریبلینگ بازیکنان سنتر یا Big man یا هندآف کردن، پاس‌های متعدد از فشار دفاعی تیم روبرو خارج می‌شوند اما این بی برنامگی در تیم ایران به وضوح مشخص بود.

عملکرد قابل قبول حامد حدادی

با وجود نداشتن یک پوینت گارد در سطح تیم ملی که باعث شده بود تا تیم ایران نتواند از تمامی توانایی‌های حدادی استفاده کند و ما بیشتر سعی داشتیم از قدرت پاس گل‌های او در منطقه رنگی استفاده کنیم تا گلزنی اش، اما حامد حدادی عملکرد فوق‌العاده ای داشت و در مقابل بازیکنان مشهور آمریکایی و فرانسوی مانند رودی گوبرت؛ توانست ریباندهای دفاع و حمله و بلاک شات‌های فوق‌العاده‌ای در این تورنمنت داشته باشد.

این مطلب را هم مطالعه کنید؛  هیجان المپیک در رویارویی با بزرگان بسکتبال

مشکل در دفاع پیک و رول و سوییچ‌های دفاعی

زمانی که بازی‌های تیم آمریکا را می‌بینیم شاهدیم که به خوبی در دفاع ، سوییچ و برنامه‌های حریفان در حمله را خنثی می‌کنند، اما در تیم ایران شاهد آن شادابی لازم برای سوییچ‌های متعدد بازیکنان نبودیم و مشکل اصلی تیم در دفاع، دفاع از پیک و رول بود که حریفان مقابل ما از این بازی دونفره امتیاز می‌گرفتند.

عملکرد قابل قبول صمد نیکخواه بهرامی

مشکل دیگر تیم ایران ضعف در گردش توپ بود. زمانی که کاپیتان صمد در زمین مسابقه حضور دارد گردش توپ مناسبی اتفاق می‌افتد و آرامش نسبی به حملات برمی‌گردد. او که یک بازیکن باتجربه است به خوبی می‌تواند از ۲۴ ثانیه‌ها در شرایط مناسب استفاده کند تا توپ‌های از دست رفته تیم کمتر شود و یا از توانایی خود در بازی‌های pick and roll ، pick and pop بهره ببرد. صمد در سوییچ کردن در زمان‌ دفاع هم عملکرد درخشانی دارد تا کمک کند «میس مچ‌«های خوبی اتفاق بیفتد.

مشکل در بازگشت به دفاع

در سه مسابقه تیم ملی به ویژه بازی با آمریکا، تیم ایران نه تنها انتقال سریعی به حمله نداشت بلکه در بازگشت به دفاع هم مشکل داشت و این مساله باعث شد حریفان Fast break point های زیادی مقابل تیم ملی داشته باشند و در مجموع در ترانزیشن‌ها عملکرد مناسبی نداشتیم.

شوت‌های ۳ امتیازی و توانایی بازیکنان پیرامونی

یکی از اتفاقاتی که باعث می‌شود بازیکنان پوزیشن ۴ و ۵ حریفان در ریباند دفاعی دچار مشکل شوند و ازسبد دفاعی خودشان دوربمانند، شوت‌های ۳ امتیازی و شوت‌های میدرنج است.در این تورنمنت نوید رضایی‌فر عملکرد خوبی داشت و با فضاسازی‌هایی که صورت می‌داد موقعیت open shot پیدا و از آن استفاده می‌کرد. البته از شوت‌های میانی (میدرنج)و نفوذهای جمشیدی به همراه شوت‌های ۳ امتیازی سعید داورپناه هم نمی‌شود گذشت. این ۲ بازیکن هم به همراه نوید کمک شایانی به تیم ایران کردند.

این مطلب را هم مطالعه کنید؛  گفت و گوی اختصاصی رادیو بسکتبال با جعفرمحمدپور رئیس جدید هیئت بسکتبال استان تهران

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *