درس‌هایی از مدیریت در تیم‌ بسکتبال آمریکا

سایت خانه بسکتبال ایران؛ جری کلانجلو Jerry Colangelo با دو عنوان قهرمانی در رقابت‌های جام جهانی بسکتبال و چهار مدال طلای پیاپی المپیک، اکنون از «مدیریت فنی» تیم ملی مردان ایالات متحده کناره گیری کرده و جای خود را به «گرنت هیل» داد.

کلانجلو ۸۱ ساله را به عنوان معمار چهار تیم اخیر المپیک بسکتبال آمریکا می‌شناسند. وظیفه‌ای که وی در سال ۲۰۰۵ به دستور کمیسر وقت NBA، دیوید جی استرن بر عهده گرفت و با مایک شیشفسکی سرمربی تیم به خوبی انجامش داد.

بازگشت به آغاز در سال ۲۰۰۵.

شکست در #آتن، چیزی که پیش از آن دو بار – ۱۹۷۲ و ۱۹۸۸ – برای آمریکایی‌ها در المپیک‌ها اتفاق افتاده بود. آنان خواستار تغییر بودند.

کلانجلو گفت:

«ما قطعاً باید فرهنگ را تغییر می‌دادیم و از نو شروع می‌کردیم. من احساس کردم که ما احترام جامعه جهانی بسکتبال را از دست داده‌ایم. تنها راه کسب دوباره احترام؛ ادامه کار ما بود».

از نحوه نگاه مردم به «بازیکن آمریکایی»‌ ناراضی بودم. می‌خواستم عوضش کنم. کلانجلو گفت.

حتی با وجود خواسته‌هایی که از استرن داشت، کلانجلو در مورد مسیری که بسکتبال ایالات متحده در پیش می‌گرفت، مشاوره و اجماع نظر می‌خواست. بنابراین، او گروه کوچکی از افراد را که به نظرش «ذهن‌های برتر بسکتبال کشور» بودند، دعوت کرد.

به هریک از آنان فرصت داده شد تا آنچه را که لازم است، در مورد بازیکنان و مربیان مورد ارزیابی قرار دهند. وقتی صحبت از سرمربی به میان آمد، فهرستی از اسامی روی یک تخته رفت.

کلانجلو نیز از بزرگترین رقیب خود صحبت کرد؛ مایک شیشفسکی. در پایان مراسم انتخاب سرمربی، کلانجلو به اتفاق چاک دیلی سرمربی تیم رویایی در سال ۱۹۹۲، رئیس وقت بسکتبال آمریکا و شیسفسکی عکس یادگاری می‌گیرند.

این مطلب را هم مطالعه کنید؛  یائو مینگ، نگرش‌های تازه می‌سازد / بدون ستاره در بسکتبال چین

چیزی که او بیشتر می‌خواست «ثبات» بود.

«وقتی کار جدیدی را به عهده می‌گیرید، هیجان زده می‌شوید. شما می‌خواهید خوب عمل کنید. شما می‌خواهید موفق باشید. در این صورت باید بگویم همکاری مربی شیشفسکی و من کلید اصلی تمام اسرار بود».

در ابتدا، اتفاق نظر روی چهار سال بود اما همکاری و قرارداد با مایک شیشفسکی، یازده سال شد.

وقتی صحبت از کمک و احترام از طریق فرهنگ تیمی شد، کلانجلو به Sports Illustrated گفت:

«این بدان معناست که فرهنگ فقط مربوط به خود شما نیست. این جهان ما خواهد بود».

بازیکنان زیادی در این مسیر به او کمک رساندند. یکی از آنها ستاره فقید، #کوبی_برایانت بود که چند روز پس از کسب ۸۱ امتیاز مقابل رپترز در سال ۲۰۰۶ با کلانجلو در دفتر فینیکس به مذاکره نشست.

مسابقات بسکتبال المپیک توکیو یکی از سخت‌ترین دوران مدیریت کلانجلو بود. #کرونا یک سال بازی‌ها را عقب انداخت و NBA فصل را با وضعیت نااطمینانی به پایان رساند. از دیگر سو، استعدادهای جهانی NBA، با تیم‌های ملی در آنجا بودند.

آمریکایی‌ها بازی افتتاحیه را به #فرانسه باختند اما در فینال جبران کردند.

«ما همه با هم تا آخر آنجا بودیم! این فرهنگ است. این همان چیزی است که من در مورد آن صحبت می‌کنم».

«کوبی، اگر به تو بگویم که شاید ما می‌خواهیم تو بیشتر توزیع کننده توپ باشی نه گلزن، چه تصمیمی می‌گیری؟ … و کوبی گفت: من هر کاری که شما بخواهید انجام می‌دهم زیرا من فقط می‌خواهم بخشی از تیم باشم». اشاره‌ای به صحبت‌های کلانجلو و کوبی در نشست تیم ملی آمریکا در سال ۲۰۰۶.

این مطلب را هم مطالعه کنید؛  بازگشت مارتین بوگدانف به روستوک / بائرمن: نورنبرگ، تاکتیک پیچیده‌ای دارد

خلاصه شده از فیبا

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *