ياد و خاطره مهين بانو كوره چيان گرامى باد + فیلم

بانو کوره‌چیان در ۱۷ آبان ۱۳۳۰ متولد شد.

در نوجوانی به بسکتبال روی آورد و در میان مخالفت‌های مادر خانواده که به تحصیل دخترش بیشتر روی خوش نشان می‌داد، بسکتبالیستی تمام عیار شد.

کوره چیان از نخبگان ورزش ایران بین سال‌های ۵۰ تا ۵۷ بشمار می‌رفت. در باشگاه‌های پاس، تاج و ایرانا بازی کرد و کارنامه‌ای مملو از افتخارات و عناوین دارد.

کوره‌ چیان از سال ۱۳۵۱ به تیم ملی بسکتبال زنان ایران دعوت شد و در سال‌ ۱۳۵۳ ابتدا در رقابت‌های بسکتبال جام ملت‌های آسیا در کره و سپس در بازی‌های آسیایی تهران به میدان رفت.

در همان سال وی به عنوان محبوب‌ترین چهره بسکتبال بانوان آسیا انتخاب شد.

قهرمانی باشگاههای تهران با پاس ۱۳۴۹

سه دوره قهرمانی باشگاههای ایران با ایرانا از ۱۳۵۴ تا ۱۳۵۶

همراه با افتخارات و عناوین متعدد قهرمانی تیمی و فردی به عنوان مربی و بازیکن.

▫️چهره معترض

بانو کوره چیان همواره به سیاست یک بام و دو هوا و به حاشیه راندن مشارکت زنان در عرصه عمومی به ویژه نداشتن حق برابر زنان در ورزش معترض بود. او بر علیه تبعیض جنسیتی و اصل برابری تاکید می‌کرد.
همچنین سال‌ها نشستن در کنج خلوت خانه را به رفتارهای متملقانه و چاپلوسی برای گرفتن پست و موقعیت در بسکتبال ترجیح داد.

▫️پیشرو در بسکتبال

پس از اعظم اسکندر، سیمین شفیقی، مینا محبی و فرشته گلستانی؛ مهین کوره چیان از نسل پیشرو در بسکتبال زنان ایران بود که تاثیرات مثبتی روی همنسلان خود و نسل‌های بعدی گذاشت.

دستاوردهای بازی‌های زنان پیش از انقلاب نشان می‌دهد که آنان با یکپارچگی در تیم‌های مختلف توانستند گام‌های بلندی را در جهت به ثمر نشاندن نهال بسکتبال که از عمر آن در کشورمان زیاد نمی‌گذشت به درختی تنومند تبدیل کنند.

این مطلب را هم مطالعه کنید؛  صمد ذوب‎ آهن را برد و برای شیمیدر ماشه کشید / بازیکنان خوب و خطرناکی داریم

… و بانو کوره چیان یکی از آن نفراتی بود که شرایط پرمشقت زنان بسکتبال را در دهه‌های پیشین پشت سر گذاشته بود.

او همچنین یک بار به سمت بیماری سرطان یورش برد سرکوبش کرد، نیرومندتر از پیش برپاخاست اما در مرتبه‌ای دیگر حدود ۴۰ روز پیش به دلیل عفونت خونی به کما رفت و برنگشت….

بانو مهین کوره چیان امروز ۱۱ مهر ۱۴۰۰ برای همیشه از بین ما رفت اما چراغ راه کوره چیان برای دختران بعد از او و نسل امروز بسکتبال همواره در حال نوردهی و روشنی است.

یادش گرامی.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *