کاپیتان در دوران کرونا: سخت بود/ حریفان ما در بسکتبال آسیا جایگاهی ندارند

کاپیتان، چند روزی به خاطر کرونا در خانه ماند. دورۀ قرنطینه را مثل دوران قهرمانی تجربه کرد. آخر این روزها باید با همه‌گیری، همزیستی مسالمت‌آمیز! داشت. چشم‌ها را هم که نمی‌شود بست و ندید. باید هوشیار بود. خودمراقبتی لازم است. اما کاپیتان پس از 10 روز قرنطینه، در تمرینات تیم مهرام حاضر است. مثل همیشه. با روحیه و با انرژی. از روزی که او و قبل‌تر، کادرفنی مهرام به کرونا مبتلا شدند، باشگاه تعداد آزمایش‌ها را بیشتر کرد. هر 10 روز یک بار. اما پیش از آن «صمد نیکخواه بهرامی» کاپیتان ملی‌پوش بسکتبال مهرام، در کجا و چطور مبتلا شد؟

«نمی‌دانم».

او برخی علائم را تشخیص داد و بعد تست داد.

«مثبت بود».

او خودش را قرنطینه کرد. 10 روز. به خاطر همین در بازگشت به تمرینات، وضعیت‌بدنی‌اش مطلوب نبود اما امروز بهتر است.

«خیلی سخت نبود چون حاد نبود. با چند تا فیلم و مطالعه چند کتاب این دوران سخت گذشت».

کاپیتان تا چند روز دیگر با شروع مسابقات باشگاههای ایران، در سالن آزادی به میدان خواهد رفت و بعد از آن، مسابقات کاپ‌آسیا در قطر برگزار می‌شود. با اوضاع تیم‌ها چه کسی بهتر از صمد می‌داند که بازی‌های تیم ملی سخت نیست.

«حریفان قَدَری نداریم و نسبت به بسکتبال ایران جایگاهی ندارند».

ایران در پنجره اول کاپ آسیا قطر و سوریه را با اختلاف شکست داد. سوریه در ریاض از سد عربستان گذشت. با کنار هم گذاشتن این نتایج می‌توان بیشتر به حرف صمد نیکخواه بهرامی و به قدرت بسکتبال ایران در مقایسه با این حریفان پی برد.

Related Articles

جعفریان: تست تیم بسکتبال صومعه سرا منفی بود اما گفتند بازی را برگزار نکنم / صومعه ‌سرا: چرا تست تیم آتشی را نشان نمی‌دهید؟

مسئولان تیم بسکتبال صومعه‌سرا می‌گویند اگر تیم آتشی در مسابقات دسته اول باشگاههای ایران تست کرونا داده مسئولان فدراسیون ما را از تست این تیم مطمئن کنند اما متأسفانه شرایط به سمتی پیش می‌رود که به دنبال مقصر جلوه دادن تیم صومعه‌سرا در لغو بازی دوم بین دو تیم هستند.

سرودی سیاه برای حسین سرودی / یک نفر اینجا مرد!

تا خبر رسید که یک نفر دیشب مُرد! و او به عبارتی تنهاترین سرلشگر دنیا بود و پشت‌بند همین جمله طولانی‌ترین آه بی‌غیرتی در اواسط مهرماه بر می‌خاست، کسانی دعوت به سرخاک می‌کردند و عده‌ای مرگ این جوری را مقبول‌تر از تماشای دلتنگی سرودی زنده می‌پنداشتند. اما برای اینکه بهانه‌ای داشته باشی برای نرفتن به سرخاک یادگاری‌ترین سردسته از دست رفته دهه ۳۰، می‌شد فقط حرف یکی از نزدیکترین دوستانش را شنید.

Responses