لیگ یک حرفه‌ای و جوانان / پویا حقی

طبیعی‌ترین حالت ممکن بعد از بازی در لیگ برتر آن هم در سن کم این است که بتوان یک روال منظم و چندین ساله را ادامه داد. با بزرگتر از خود جوشید و خروشید و با هم‌سن و سالان رقابت کرد. سابق این رسم خوشایند بیشتر به چشم می‌آمد اما از یک جایی به بعد که لیگ برتر زمین خورد، هر یک قدم که جلوتر رفتیم، تنظیماتش بیشتر به‌هم ریخت.

جوانان آمدند، کم یا با مدت زمان زیاد تاب آوردند. برخی چهره شدند و برخی به سایر لیگ‌ها پیوستند. از کم‌کاری جوانان بود یا فرصت لازم توسط مربیان به آنان داده نشد؛ از بی‌ثبات شدن چرخه‌‌ی تیمداری یا نمی‌دانیم «چه کسی» را «کجا» و «چطور» از او بازی بگیریم.

هر چه هست کارهایی‌ست که به هدررفت نیروها به ویژه جوانان منجر شده و ناگزیر رسیده‌ایم به یکسری بازی‌هایی که فقط در حال برگزاری‌ست.

پویا حقی را باید یکی از همان دسته‌ی جوانان برشمرد که بین بسکتبال مراحل پایه‌ای او تا بزرگسال شکاف افتاد. مثل خیلی‌های دیگر که سعی می‌کنم در شبانه‌ها که به همین بحث اختصاص داده‌ام به آنان بپردازم.

پویا حقی بسکتبالش را با جلیل یعقوب‌زاده در تیم شکلی شروع کرد. نخستین بار در مسیر نوجوانان به سد کرونا خورد و با تیم زیر ۱۶ ساله‌های ایران فقط در غرب آسیا به میدان رفت. سپس به مهرام لیگ یکی و برتر، اکسون لیگ برتری و میهن لیگ یک حرفه‌ای پیوست. امسال پیراهن گل‌گهر سیرجان را بر تن کرده است که در مجموع بازی‌های رفت و برگشت تا به اینجا از سرآمدان لیگ یک حرفه‌ای‌ست.

می‌گوید آمار سه‌امتیازی‌اش درصد خوبی دارد. پارسال و امسال.

اصولاً پویا حقی در تیم‌هایی که بازی کرد شوت زده است. می‌گوید از ۹ برد و ۲ باختی که تیمش داشته، به طور میانگین ۳۵ دقیقه بازی کرده است. با حدود ۲۲ امتیاز در هر بازی.

آرام، با حوصله و بازیکنی که درک مناسبی از زمان و امتیاز دارد. پویا سعی می‌کند با بالابردن اعتماد به نفس‌اش و به کمک کادرفنی و سایر بازیکنان مثل خازنی یا طاهرپور، درون زمین به سراغ گزینه‌های دیگری برود تا تنوع بازی بیشتری ایجاد کند.

انگیزه‌های او مثل خیلی از جوانان لیگ یک حرفه‌ای که موقعیت‌های جدیدی بسازند و یک قدم و بیشتر رو به جلو بردارند زیاد است اما راکد ماندن لیگ برتر یا دوخته شدن جوانان به نیمکت برخی تیم‌ها، همچنین نگاه باندی که با جابه‌جایی مربیان و به تبع آن تعدادی بازیکن خاص صورت می‌پذیرد، «رقابت» را به محاق می‌برد.

با این حال پویا حقی و جوانانی مثل او همچنان به رقابت بر سر رسیدن به بالاترین هدف ادامه می‌دهند.

Related Articles

واکنش بی ‌پرده مصطفی هاشمی به گفت و گوهای عجیب و فرافکنانه فدراسیون/ گفتند می‌خواهیم وزن نیمکت را سنگین کنیم، الان سنگین شد؟/ با جامعه بسکتبال صادق باشید

مصطفی هاشمی سرمربی سابق تیم ملی بسکتبال به گفت و گوهایی که این روزها توسط افراد نزدیک به فدراسیون یا کسانی که در پی موقعیت‌طلبی…

میرزاآقابیگ: برای لیگ برتر احترام قائلم اما 4 تا تیم بیشتر نداریم/ تبعات خروج مهرام از بسکتبال با عددسازی جبران نمی‌شود/ پیژامه‌پوش‌ها کت و شلوار برند‌پوش شدند / ظرفیت‌های بسکتبال 20 برابر 20 سال گذشته شده است اما مدیریت منابع نداریم

حسن میرزاآقابیک، ملی‌پوش دهه‌های 50 و 60 بسکتبال و رئیس هیئت بسکتبال استان تهران که سابقه‌ی مربیگری تیم ملی را هم در دهه‌ی 70 دارد، از اوضاع بسکتبال می‌گوید.

Responses

  1. دقیقا همین طور هست که توضیح دادید البته میخواستم تصیح کنم که پویا بعد از دست یک مهرام یک سال هم در سوپر لیگ مهرام بازی کردو بعد به اکسون رفت ممنون از این که به بازیکنای جوان توجه میکنید