از راست جمشید شریعتنژاد، مرحوم حسن ذوالفقاری، مهدی مکری و مرحوم فخرالدین حمزهعلیپور.
شریعتنژاد به اتفاق نادر کاشانی، بیژن و بهروز قهرمانلو، سعید و محسن خلخالی، برادران شهمیرزادی، اردشیر ضرغام، زرگرنژاد و ...از مکتب آقا نیکو در مدرسه رهنما مطرح شدند.
دیری نگذشت که استاد نیکو استعدادش را علاوه بر بازی، در داوری و بعد مربیگری شناخت. تیمهای مدرسه رهنما زیاد بودند. شاید 10 تیم بسکتبال. نیکو از او میخواست در رتق و فتق تیمها کمکش کند و به این ترتیب نخستین تجربیات مربیگری جمشید شریعتنژاد در سالهای دهه 30 رقم خورد.
شریعتنژاد با ادامه تحصیل، کار در تیمهای باشگاهی دختران و پسران را شروع کرد و بازیکنان زیادی را به جامعه بسکتبال شناساند. دوران او مصادف شد با حضور بهترین بازیکنان و مربیان بسکتبال ایران طی دو دهه 40 و 50 اما شریعتنژاد دست از رقابت نکشید و با تیمها و بازیکنانش در سطح اول رقابتهای بسکتبال تهران باقی ماند.
وی در سال 1369، سرپرست تیم بسکتبال جوانان ایران در مسابقات جوانان 1990آسیا در «ناگویا»ی ژاپن بود.
شریعتنژاد سالها در تیمهای کرج، تیمهای آموزشگاهی و دانشگاهی در تهران مربیگری و سرپرستی کرد.
ابرار ورزشی دهه 70
دنیای ورزش مهر 1351
لباس تیم بسکتبال مدرسه رهنما در دوران بازی جمشید شریعتنژاد دهه 30
دیدگاههای این مقاله
پرسشها، نقدها و تجربههای مرتبط با این مطلب پس از تأیید مدیر منتشر میشوند.