حسن ذوالفقاری و داریوش نبوی در ایتالیا
مصطفی نستار از نخستین شاگردان مرحوم داریوش نبوی میگوید:
«آشنایی خانواده من با داریوش خان از قبل از موقع به دنیا آمدنم بود چون ما همسایه بودیم. از دوران طفولیت، داریوش خان را میدیدم و بعد از گرایش به بسکتبال تا پایان دوران بازی زیر چتر حمایت داریوش خان بودم. ایشان اولین تیم باشگاهی که درست کرد تیم ایرانِ امروز در حوالی سال 1348 بود. بازیکنان دانشگاهی و دبیرستانی را در این تیم دور هم جمع کرده بود. ایرانِ امروز باشگاهی در خیابان بهارستان بود که فقط از اسم آن استفاده کردیم تا در مسابقات شرکت کنیم».
وی با تیم دانشجویان دختر بسکتبال سفری به ترکیه داشت و تیم ب ایران را نیز در اوایل دهه 50 به جمهوریهای شوروی برد.
نبوی در سال 1368 در تورنمنتی که به دعوت باشگاه مافس مجارستان برگزار شد سرمربی تیم ملی بسکتبال در این رقابتها بود. وی در سالهای 1381 و 1382 برای بار دوم سرمربی تیم ملی بسکتبال در رقابتهای غرب آسیا شد.
داریوش نبوی سالها هدایت تیمهای تهران را در رقابتهای قهرمانی کشور برعهده داشت و تیم «داریوش» را راهاندازی کرد. وی سرمربی تیم تهران در رقابتهای اورال گریت روسیه در سال 1378 بود.
نبوی با تیم گسترش نیز اوائل دهه 70، قهرمان باشگاههای تهران شد.
آخرین قهرمانی نبوی با تیم پیشکسوتان تهران 16 تیر 1398 در رقابتهای قهرمانی ایران در کرمانشاه به دست آمد.
جعفریان، مرحوم شکوری و طباطبایی رئیس وقت فدراسیون بسکتبال چند روز قبل از درگذشت نبوی.
سال ١٣٤٩، تیم بسكتبال امید ايران در سفر به آذربایجان، ارمنستان و گرجستان (جمهوریهای شوروی سابق).
کلیسای ایچ میاسین در ایروان ارمنستان یکی از قدیمیترین کلیساهای دنیا.
ايستاده از راست: امیر سبکتکین، حسین ستوده، جمشید قاسمی، عباس مقدسزاده (داور)، ریچارد بارسكا، محمد مدرسی، زندهیاد جعفر قرهخانی و آرتوش اسکندری. نشسته از راست: مترجم تیم، جلال امجد (مربى)، زندهیاد حسن ذوالفقاری (داور)، زندهیاد داریوش نبوی (مربى)، مجید غمگسارنیا و رئوف مشایخ.
زندهياد رضا كشاورز (مربى) در عكس غايب است.
دیدگاههای این مقاله
پرسشها، نقدها و تجربههای مرتبط با این مطلب پس از تأیید مدیر منتشر میشوند.